كاروان

این تجربه روزانه دو درصد مردم در جهان است که پژوهشگران می گویند شمار کسانی است که از بویایی محروم هستند.

کسانی که دچار آسیب شدید در ناحیه سر می شوند یا دچار آلودگی ویروسی می شوند، خون در درمجرای بویایی آنها لخته می شود و یا افرادی که دچار اختلالات زائل کننده کارکرد مغز مانند آلزایمر یا پارکینسون می شوند، همگی در معرض خطر از دست دادن حس بویایی هستند.

در حالی که برخی از فقدان حس بویایی رنج می برند، برخی نیز دارای قابلیت بویایی (hyposmia) کمتری هستند، در نوع دیگری از اختلالات مربوط به بویایی، بیماران بوی چیزها را متفاوت با آن چه باید باشد، می شنوند.

حس خطر

حس بویایی ما تنها چیزی سود بخش برای صنعت عطر سازی نیست، بلکه دست کم حسی از زندگی است.

ما عادت کرده ایم که از طریق آن وجود مواد شیمایی در فضا را حس کنیم یا طعم را تشخیص دهیم، کسانی که حس بویایی خود را از دست داده اند توانایی مزه کردن بسیار محدودی دارند.

بویایی نقش مهمی در سلامت روانی و جسمانی، هیجانات، رابطه جنسی و روابط اجتماعی ایفا می کند.

به هوشیار شدن مردم در برابر غذاهای کهنه یا فاسد و یا آگاهی از موقعیت های خطرناک کمک می کند.

وقتی حس بینایی یا شنوایی از بین می روند، فرد بلافاصله از فقدان آنها آگاه می شود اما آگاه شدن از فقدان بویایی بیشتر طول می کشد.

پرفسور تیم جاکوب از دانشگاه کاردیف که روی بویایی مطالعه می کند، می گوید بویایی می تواند خاطرات قوی و آرامبخش کودکی از خانه یا بستگان را در ذهن فرد بیدار کند.

وقتی حس بویایی از بین می رود یادآوری این خاطرات سخت تر می شود.